بسم الله الرحمن الرحيم

        در شب قدر قرآن شروع به نزول كرده است و نزول آن شامل من كُلّ أمرٍ ، كه تمامي اموري كه در زمينه هدايت لازم بوده نازل شده است . پس شب قدر مبدأ نزول هدايت بوده است اما اينكه اولين آيات نازله چه بوده مشهور است كه پنج 5 آيه اول سوره علق مي باشد. و مثل اينكه بعضي از سلف رأي داده اند كه اولين چيزي كه نازل شده سوره فاتحه بوده است كه آن هم مهم نيست، حالا تعيين كردن اين كه كدام يكي است زياد مهم نيست ولي يك چيز ديگري مهم است و آن اينكه در زمينه تزكيه و تربيت و دعوت و حركت بسيار لازم است كه فهميده شود و آن اين است؛ سوره فاتحه به خلاف ساير سوره هاي قرآن يك خاصيّت منحصر به فردي دارد و آن اين است كه هر سوره اي از قرآن را كه مي خوانيد احساس مي كنيد كه خداوند سخن مي گويد، اما وقتي كه سوره فاتحه مي خوانيد احساس مي كنيد كه انسان دارد سخن مي گويد از طرف انسان با خدا، يعني اينطور نازل شده كه اين سوره بر زبان انسان جاري مي شود و مثل اينكه گوينده انسان است. حتّي مثلاً سوره كوثر با آن همه اختصارش متكلم بودن خداوند آشكار است و اين مسئله داراي حكمت است و حكمت آن اين است: كه انسان پيش از آنكه شايستگي و آمادگي خطاب هر سوره اي از سُور قرآن را پيدا كند بايد اهل اين سوره فاتحه بشود، يعني آن طور بشود كه بتواند اين سوره را بر زبان جاري كند و اينطور شود كه اين سوره بيان كرده كه خدا را با صفات ( رحمن ، رحيم ، ملك ومالك ، و كلّاً ربّ العالمين ) بشناسد و بعدا رغبت و رهبت در درونش جاي گيرد و بعد به اهل عبوديّت در آيد و استعانت از او را ادراك كند، بعد از اينكه راه اين علم و عمل را شناخت از خداوند بخواهد كه هدايتش دهد به سوي نعمت و سرانجام به خوشبختي برسد نه مورد غضب خداوند و راه گمراهان.

WROTE BY :sunnikermanshah.com